Slam to skrzyżowanie poezji i performance'u, stawiające na pierwszym miejscu kontakt poety z ludźmi, którzy słuchają jego wierszy. Słowo slam określa również imprezę, podczas której artyści przedstawiają swoje teksty, a publiczność ocenia na bieżąco zarówno treść wierszy, jak i umiejętności oratorskie poety i wyłania najlepszego autora wieczoru.
Ważne jest, że rolę jury pełni właśnie cała zgromadzona publiczność, a nie kolejne wielce szacowne grono krytyków i literatów. Poeci mogą wykonywać jedynie swoje własne wiersze. Każdy poeta dostaje mikrofon na trzy minuty. Używanie rekwizytów, kostiumów i instrumentów muzycznych jest zabronione. Ludzi zgromadzonych na slamie zachęca się, by żywiołowo reagowali na to, co dzieje się na scenie. Gwizdać, pokrzykiwać, bić brawo i śmiać się można nie tylko po zakończeniu występu danego poety.