全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
E20-324 E20-465 E20-495 E20-538 E20-593 E20-594 E20-611 E20-670 E20-880 E20-895 ECP-102 ES0-007 EX0-102 FC0-U11 FC0-U41 FCGIT FCNSA FM0-306 GB0-190-English GCFW GCIA GCIH GD0-100 GD0-110 GPEN GPHR GSLC 000-276 000-450 000-454 000-541 000-611 000-619 000-782 000-914 000-959 000-N34 00M-643 020-222 040-444 050-695 050-701 050-SEPROADAPT-01 050-SEPROAUTH-01 050-SEPROGRC-01 070-323 070-433 070-496 dumps 070-497 070-511-Csharp 070-513
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
windows-7-activation-key windows-7-professional-product-keyy office-2010-cd-key 0ffice-2010-serial-key purchase-windows-server-2012-r2-product-key Windows-Server-2012-license-key buy-Office-Professional-Plus-2013-key office-2010-key-online windows-7-ultimate-license-key Windows-Server-2012-R2-Essentials-Key NS0-141 NS0-145 NS0-151 NS0-153 NS0-154 NS0-155 NS0-156 NS0-163
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网
Polska Lista Dziedzictwa 艢wiatowego UNESCO
Poland United Kingdom Germany France Spain China Russia
Oficjalny portal turystyczny Wojew贸dztwa Kujawsko-Pomorskiego
O nasDodaj obiekt/ wydarzenie

Polska Lista Dziedzictwa 艢wiatowego UNESCO

Na li艣cie 艢wiatowego Dziedzictwa  UNESCO figuruje 14 polskich obiektów. S膮 w艣ród nich fragmenty miast, 艣wi膮tynie, zamek, park i puszcza, muzeum obozu zag艂ady, a tak偶e zabytek techniki. Nie warto podejmowa膰 oceny, który z tych obiektów jest najcenniejszy. Mo偶na jednak by膰 pewnym, 偶e ka偶dy z nich jest unikatowym skarbem kultury i dziedzictwa Polski. 

     

Historyczne Centrum Krakowa, 1978

Krak贸wW 1978 roku, na pierwszej li艣cie 艢wiatowego Dziedzictwa  UNESCO umieszczono tylko 12 najcenniejszych obiektów z ca艂ego 艣wiata, jedno z miejsc przypad艂o dla Krakowa. Wyró偶niono w nim nie tylko Stare Miasto, ale te偶 Wawel i Kazimierz – 艂膮cznie oko艂o 3 000 zabytków architektury. Najwa偶niejszym cz臋艣ci膮 Starego Miasta jest rynek - najwi臋kszy plac w 艣redniowiecznej Europie. Tu w艂a艣nie bije serce miasta, które upodobali sobie szczególnie studenci i arty艣ci. W pejza偶 rynku od lat wpisane s膮 Sukiennice z dziesi膮tkami kramów, Ko艣ció艂 Mariacki z o艂tarzem Wita Stwosza i wygrywanym z wie偶y hejna艂em oraz wie偶a ratuszowa. Stare Miasto otaczaj膮 Planty – pas zieleni, powsta艂y w miejscu dawnej fosy.  Obok Starego Miasta na Li艣cie figuruje zamek królewski na Wawelu, b臋d膮cy od X do XVI wieku siedzib膮 w艂adców polskich. W wielokrotnie przebudowywanym obiekcie mo偶na znale藕膰 艣lady stylu roma艅skiego, gotyckiego, a przede wszystkim renesansowego.  Na Wawelu znajduje si臋 najcenniejsza na 艣wiecie kolekcja arrasów. Ostatni膮 cz臋艣ci膮 Krakowa wpisan膮 na List臋 jest Kazimierz, XV-wieczna 偶ydowska dzielnica, w przesz艂o艣ci osobne miasto. Obok praskiego Józefowa jest to najwi臋kszy zespó艂 zabytków judaistycznych, w艣ród których znajduj膮 si臋 synagogi i cmentarz.

 

Królewskie Kopalnie Soli w Wieliczce i Bochni, 1978/2013

Kopalnia Soli w WieliczceKopalnia Soli w Wieliczce zosta艂a wpisana na List臋 艢wiatowego Dziedzictwa UNESCO jako drugi polski obiekt, w 1987 r. W roku 2013 wpis rozszerzono o Kopalni臋 Soli w Bochni i Zamek 呕upny w Wieliczce, zmieniaj膮c nazw臋 wpisu na Królewskie Kopalnie Soli w Wieliczce i Bochni.

Kopalnia Soli w Wieliczce jest najstarszym czynnym przedsi臋biorstwem na 艣wiecie. Sól jest tu nieprzerwanie wydobywana od XIII wieku. Kopalnia sk艂ada si臋 z 9 poziomów, od  64 do 327 metrów pod powierzchni膮 ziemi.  Z licz膮cego 350 km labiryntu podziemnych chodników i komór, do zwiedzania udost臋pniono zaledwie 2 km. Ta trasa turystyczna powsta艂a na prze艂omie XVIII i XIX wieku. Dzi艣 oko艂o miliona turystów rocznie odwiedza 20 komór usytuowanych na trzech poziomach, od 64 do 135 m pod ziemi膮. Zwiedzaj膮cy mijaj膮 jeziora i kaplice z solnymi rze藕bami, p艂askorze藕bami i 偶yrandolami. Za najpi臋kniejsz膮 uwa偶a si臋 kaplic臋 艣w. Kingi, ze wzgl臋du na swoje wymiary (54 m d艂, 18 m szer, 12 m wys) zwan膮 podziemnym solnym ko艣cio艂em. W kopalni jest te偶 podziemna poczta, restauracja, kino, korty tenisowe. W wielkich komorach odbywaj膮 si臋 koncerty, spektakle teatralne i bale. Unikalny mikroklimat kopalni sprzyja osobom ze schorzeniami górnych dróg oddechowych, dlatego na pi膮tym poziomie (211 m pod ziemi膮) utworzono sanatorium, w którym leczy si臋 rozmaite alergie i astm臋.

Zabytkowa Kopalnia Soli w Bochni to najstarsza kopalnia na ziemiach polskich, w której rozpocz臋to wydobycie soli kamiennej. Pocz膮tki kopalni si臋gaj膮 1248 r. Po blisko o艣miu wiekach eksploatacji przypomina ona niezwyk艂e podziemne miasto i zachwyca niepowtarzalnymi wyrobiskami, kaplicami wykutymi w solnych ska艂ach oraz oryginalnymi rze藕bami i urz膮dzeniami wykorzystywanymi przed wiekami. Stref臋 zabytkow膮 Kopalni w Bochni stanowi膮 3 szyby: Sutoris (z po艂owy XIII w.), Campi (z po艂owy XIV w.) i Trinitatis (z pocz膮tku XX w.) oraz 9 poziomów usytuowanych pod powierzchni膮. Ponadto w oparciu o naturalny mikroklimat podziemnych komór solnych stworzono Podziemny O艣rodek Leczniczy, a w Komorze Wa偶yn, znajduj膮cej si臋 250 m pod ziemi膮, znajduj膮 si臋: boisko sportowe, 140 m zje偶d偶alnia, podziemna restauracja Wa偶ynek, sklepik z pami膮tkami oraz mini plac zabaw dla najm艂odszych.  Kopalni臋 mo偶na zwiedza膰 zarówno pieszo jak i 艂odziami.

Obozy zag艂ady w Auschwitz-Birkenau (O艣wi臋cim-Brzezinka), 1979

Kompleks obozów, które sta艂y si臋 symbolem ludobójstwa, terroru i Holocaustu, powsta艂 w 1940 roku na przedmie艣ciach miasta O艣wi臋cim. W czasie II wojny 艣wiatowej hitlerowcy wymordowali tu setki tysi臋cy 呕ydów, Polaków, Romów i Rosjan. 90% zamordowanych stanowili 呕ydzi deportowani ze wszystkich krajów okupowanej Europy. Skazanych na zag艂ad臋 dowo偶ono kolejowymi wagonami towarowymi, w straszliwych warunkach. Wi臋kszo艣膰 wi臋藕niów kierowano od razu do komór gazowych, cho膰 nieraz hitlerowcy stosowali tzw. selekcj臋 wydzielaj膮c膮 wi臋藕niów do pracy przymusowej lub eksperymentów medycznych. Wyselekcjonowanych wi臋藕niów golono i tatuowano przydzielonym numerem obozowym. Do Auschwitz prowadzi brama z szyderczym napisem „Arbeit macht frei” („Praca czyni wolnym”). Obóz w za艂o偶eniu mia艂 by膰 przede wszystkim miejscem niewolniczej pracy przeciwników hitlerowskiego re偶imu i ludno艣ci krajów okupowanych. Przemoc, g艂ód i kator偶nicza praca mia艂y prowadzi膰 do wyniszczenia wi臋藕niów. Mieszkali oni w kilkunastu ceglanych budynkach, znajduj膮cych si臋 za bram膮. Dzi艣 mo偶na w barakach obejrze膰 wstrz膮saj膮ce ekspozycje przedmiotów zagrabionych wi臋zionym i zamordowanym.  

S膮siednia Brzezinka by艂a przede wszystkim obozem 艣mierci – najwi臋kszym nazistowskim obozem zag艂ady, w którym liczb臋 ofiar oszacowano na ponad milion. Wi臋藕niowie gin臋li w komorach gazowych, cierpi膮c niewyobra偶alne m臋ki, ból i poni偶enie.  Ich zw艂oki palono w piecach krematoryjnych. Oba kompleksy wystawiennicze, oddalone od siebie o oko艂o 3,5 km, co roku odwiedza kilkaset tysi臋cy osób. Znaczna cz臋艣膰 obozów zosta艂a udost臋pniona zwiedzaj膮cym. Zwiedzanie trwa minimum 1,5 godziny w jednym obozie. Z uwagi na drastyczno艣膰 ekspozycji, nie zaleca si臋 wst臋pu dzieciom poni偶ej 14 roku 偶ycia.
 


Puszcza Bia艂owieska z Bia艂owieskim Parkiem Narodowym, 1979

Figuruje na Li艣cie UNESCO od 1979 roku, jako najwi臋kszy naturalny obszar le艣ny w Europie, ostatni fragment pierwotnej puszczy o niespotykanym w innych lasach europejskich bogactwie fauny i flory. Puszcza zajmuje obszar województwa podlaskiego oraz Bia艂orusi, ca艂kowita jej powierzchnia przekracza 150 tys. ha (z czego w granicach Polski znajduje si臋 62 tys. ha). Sam park to ponad 10,5 ha (1/6 polskiej cz臋艣ci puszczy), jego podstawowym zadaniem jest ochrona najlepiej zachowanego fragmentu Puszczy Bia艂owieskiej. W puszczy ro艣nie a偶 26 gatunków drzew, których 艣rednia wieku wynosi oko艂o 130 lat. Wiele z nich mo偶na spotka膰 jedynie na tym obszarze, poniewa偶 gdzie indziej wygin臋艂y. Zdarza si臋, 偶e pospolite gatunki drzew, w puszczy przybieraj膮 formy niespotykane nigdzie indziej, np. lipy przypominaj膮 przekrojem d臋by, wierzby dorastaj膮 do 22 m, a jeden z d臋bów zwany „D臋bem Cara" dorós艂 do 42 m wysoko艣ci i 224 cm grubo艣ci. Najs艂ynniejszymi mieszka艅cami puszczy s膮 偶ubry, najwi臋ksze europejskie ssaki. Bia艂owieskie stado przekracza liczb臋 300 sztuk, co stanowi po艂ow臋 polskiej populacji. Oprócz 偶ubrów, puszcz臋 zamieszkuje ponad 12 tys. gatunków zwierz膮t, ale szacuje si臋, 偶e rozpoznano faun臋 tylko w 50%.



Historyczne Centrum Warszawy, 1980


Na stosunkowo niewielkim obszarze Starego Miasta znajduj膮 si臋 najcenniejsze warszawskie zabytki: Zamek Królewski, Kolumna Zygmunta, katedra 艢w. Jana, a tak偶e rynek z przyleg艂ymi do niego kamieniczkami. Patrz膮c dzi艣 na te budowle trudno uwierzy膰, 偶e blisko 70 lat temu, w ich  miejscu by艂y jedynie ruiny. W czasie II wojny 艣wiatowej miasto zosta艂o zrównane z ziemi膮 niemal w ca艂o艣ci, ocala艂o jedynie 15% zabytkowego centrum Warszawy.  Zbombardowane, wysadzone w powietrze zabytki Starego Miasta zacz臋to pieczo艂owicie rekonstruowa膰 ju偶 w pierwszych latach powojennych.  Starówka zosta艂a wpisana na list臋 UNESCO jako przyk艂ad wiernej rekonstrukcji, w której wykorzystano zachowane fragmenty murów. By艂a to pierwsza w 艣wiecie rekonstrukcja zabytkowego fragmentu miasta, przeprowadzona na tak wielk膮 skal臋. 


Stare Miasto w Zamo艣ciu, 1992

Per艂a Renesansu, Padwa Pó艂nocy, Miasto Arkad, Miasto Twierdza – to tylko kilka z u偶ywanych do dzi艣 okre艣le艅, które cho膰 w cz臋艣ci próbuj膮 odda膰 pi臋kno dawnego Zamo艣cia. Fundatorem zaprojektowanego od podstaw w XVI wieku miasta by艂 hetman Jan Zamojski, jeden z najbogatszych ludzi w historii 艣wiata, a przy tym wykszta艂cony znawca sztuki. Do realizacji marze艅 urzeczywistniaj膮cych w艂osk膮 koncepcj臋 tzw. „miasta idealnego” zaprosi艂 w艂oskiego architekta Bernarda Morando. Tak powsta艂 jeden z najpi臋kniejszych w Europie zespo艂ów urbanistyczno-architektonicznych. W jego sk艂ad wchodz膮 m.in.: trzy rynki, rezydencja pa艂acowa, akademia, ratusz, arsena艂, kolegiata i kamienice. Oprócz kolegiaty Morando stworzy艂 tak偶e sze艣膰 艣wi膮ty艅 dla ka偶dego z wyzna艅 reprezentowanych przez zamojskich mieszczan. Cech膮 charakterystyczn膮 dzie艂 Moranda jest 艂膮czenie elementów sztuki lokalnej, architektury w艂oskiej, niderlandzkiej i arme艅skiej. Z czasem miasto Zamojskiego sta艂o si臋 niezdobyt膮 twierdz膮, z niezawodnym systemem obronnym, na który sk艂ada艂 si臋 m.in. zespó艂 siedmiu po艂膮czonych murami bastionów. 

艢redniowieczny zespó艂 miejski Torunia, 1997

Toru艅 przeszed艂 do historii architektury dzi臋ki usytuowanemu na prawym brzegu Wis艂y Staremu Miastu, którego uk艂ad od ponad 700 lat pozostaje niezmienny.  Na 艣redniowiecznym rynku i otaczaj膮cych go ulicach znajduje si臋 kilkaset gotyckich zabytków, w艣ród których najwi臋ksz膮 osobliwo艣ci膮 jest Krzywa Wie偶a. To najwi臋ksza, po Krakowie, liczba autentycznych zabytków sztuki i architektury gotyckiej w Polsce. 

Najwy偶szej klasy obiekty Toru艅 zawdzi臋cza Krzy偶akom, którzy sprawowali w艂adz臋 w mie艣cie ponad 200 lat, pocz膮wszy od 1230 roku. Ich siedzib膮 w Toruniu by艂 zamek. Nietypowy – bo zbudowany nie jak wi臋kszo艣膰 krzy偶ackich zamków na planie prostok膮ta, tylko na planie podkowy. Budowla nie przetrwa艂a do naszych czasów – zburzyli j膮 mieszczenie na pocz膮tku wojny trzynastoletniej. Oprócz ruin zamku, w panoram臋 staromiejskiego Torunia wpisa艂 si臋 stoj膮cy na rynku Ratusz, uwa偶any za jedno z najwybitniejszych osi膮gni臋膰 gotyckiej architektury mieszcza艅skiej w Europie. Poza nim, w艣ród obiektów wybudowanych przez Zakonników nale偶y wyró偶ni膰 zw艂aszcza monumentalne, gotyckie ko艣cio艂y, istniej膮ce do dzi艣: 艣w. Janów, 艣w. Jakuba, Wniebowzi臋cia Naj艣wi臋tszej Marii Panny oraz nieistniej膮cy: 艣w. Miko艂aja.

Bardzo charakterystyczn膮 cech膮 jest toru艅ski budulec: ko艣cio艂y, kamienice i mury - niemal wszystkie toru艅skie zabytki zbudowano z ceg艂y. Dzi臋ki temu, 偶e miasto pozosta艂o nie zniszczone w czasie II wojny 艣wiatowej, do dzi艣 mo偶na podziwia膰 gotycki i 艣redniowieczny Toru艅, w takiej formie, jak膮 przed laty pozostawili po sobie ówcze艣ni mieszka艅cy. Dzi艣 Toru艅 kojarzony jest przede wszystkim z wybitnym astronomem Miko艂ajem Kopernikiem, a najwa偶niejszym dla dzieci toru艅skim symbolem s膮 przepyszne pierniki. 




zobacz tak偶e - wycieczki w kujawsko-pomorskim

wycieczki szkolne 
HISTORIA

wycieczki szkolne
PRZYGODA

wycieczki szkolne
SZTUKA

wycieczki szkolne
PRZYRODA

wycieczki szkolne
PAKIETY

Kujawsko Pomorskie
ATRAKCJE

Historia Tradycja zabytki muzeum wycieczki szkolne Biskupin Toru艅 przygoda zabawa gry dla dzieci uczniowe rywalizacja grupy szkolne warszaty plastyczne sztuka kultura grupy szkolne Chopin zielone szko艂y natura ekologiczne ekologia zaj臋cia szkolne wycieczki autokarowa autobsowa wycieczka szkolna opiekun pilot grupa atrakcje turystyczne toru艅 planetarium  biskupin kolejka w膮skotorowa bydgoszcz pierniki dzieci


Zamek Krzy偶acki w Malborku, 1997

Ten najwi臋kszy ceglany zespó艂 zamkowy na 艣wiecie co roku odwiedza oko艂o pó艂 miliona turystów. Jest to najpot臋偶niejsza warownia gotycka w Europie, prawdziwa per艂a architektury obronnej.  Budow臋 zamku rozpocz臋to w XIII wieku, a najwi臋ksze zmiany w kszta艂cie budowli zasz艂y w nast臋pnym stuleciu, w zwi膮zku z decyzj膮 z roku 1309 dotycz膮c膮 przeniesienia z Wenecji do Malborka stolicy Pa艅stwa Krzy偶ackiego i siedziby Wielkiego Mistrza. Niewiele brakowa艂o, by jeden z najcenniejszych pomorskich zabytków przesta艂 istnie膰. Zaniedbywany i dowolnie przebudowywany w XVIII wieku, mia艂 by膰 nawet przeznaczony do rozbiórki. W efekcie m.in. zniszcze艅 z czasów II wojny 艣wiatowej, które poch艂on臋艂y 50% budowli, imponuj膮ca warownia jest w znacznej cz臋艣ci rekonstrukcj膮 dawnego, gotyckiego za艂o偶enia, a prace nad jej odbudow膮 wci膮偶 trwaj膮.

Budowla sk艂ada si臋 z trzech zasadniczych cz臋艣ci: Zamku Wysokiego, Zamku 艢redniego i Przedzamcza. Ka偶da z nich posiada艂a w艂asny system obronny, a ca艂o艣膰 otacza艂y wspólne fortyfikacje. Do najpi臋kniejszych budowli nale偶y pa艂ac Wielkich Mistrzów – uwa偶any za jedno ze szczytowych osi膮gni臋膰 艣wieckiej architektury gotyckiej. Wielbiciele pi臋knej zamkowej panoramy, przechodz膮c drewnian膮 k艂adk膮 na drugi brzeg Nogatu, mog膮 podziwia膰 najcz臋艣ciej uwieczniany na zdj臋ciach widok Zamku od strony zachodniej. Malborsk膮 twierdz臋 szczególnie warto odwiedzi膰 w trzeci weekend lipca, kiedy to odbywa si臋 na zamkowych wa艂ach spektakl „Obl臋偶enie Malborka” – widowiskowa inscenizacja ataku wojsk W艂adys艂awa Jagie艂艂y na krzy偶ack膮 stolic臋.  Wydarzenia te rozegra艂y si臋 w 1410 roku, nied艂ugo po bitwie pod Grunwaldem. W czasie imprezy zamek t臋tni 艣redniowiecznym gwarem – zje偶d偶a si臋 tu kwiat rycerstwa europejskiego a wspó艂cze艣ni tury艣ci mog膮 odby膰 podró偶 w czasie, przechadzaj膮c si臋 mi臋dzy kramami jarmarku rzemios艂 艣redniowiecznych.

Kalwaria Zebrzydowska, 1999

W po艂o偶onej kilkadziesi膮t kilometrów od Krakowa Kalwarii Zebrzydowskiej, mie艣ci si臋 najs艂ynniejsze w Polsce sanktuarium pasyjno-maryjne, zwane „polsk膮 Jerozolim膮”.  Od ponad czterystu lat kolejne pokolenia p膮tników pielgrzymuj膮, aby przej艣膰 tras臋 drogi krzy偶owej odzwierciedlaj膮cej jerozolimsk膮 tras臋 m臋ki Chrystusa. Za艂o偶ycielem sanktuarium by艂 Miko艂aj Zebrzydowski, wojewoda krakowski, któremu tutejsze ukszta艂towanie terenu skojarzy艂o si臋 z ukszta艂towaniem Jerozolimy. Opiek臋 nad sanktuarium powierzy艂 bernardynom, dla których wkrótce powsta艂 ko艣ció艂 i klasztor. Nast臋pnie na okolicznych wzgórzach powsta艂y 42 kapliczki i ko艣ció艂ki, które odwzorowuj膮 przedstawion膮 w Ewangelii topografi臋 Jerozolimy. Ca艂y teren podzielono na dwie cz臋艣ci, które nazwano „dró偶kami”: „Dró偶kami Pana Jezusa” i „Dró偶kami Matki Boskiej”. Obie maj膮 niemal t臋 sam膮 tras臋, ró偶ni膮 si臋 tyko kierunkiem marszu. 

Razem z Jasn膮 Gór膮, Kalwaria jest najwa偶niejszym celem polskich pielgrzymek. Rocznie przybywa tu ponad milion wiernych. Modl膮 si臋 oni nie tylko na wspomnianych dró偶kach, nawiedzaj膮 te偶 cudowny obraz Matki Bo偶ej Kalwaryjskiej, umieszczony w jednej z bocznych kaplic bazyliki bernardynów. W tym miejscu mo偶na uzyska膰 takie same 艂aski i odpusty jak w czasie podró偶y po Jerozolimie. Najs艂ynniejszym p膮tnikiem, który wielokrotnie odwiedza艂 Kalwari臋 by艂 papie偶 Jan Pawe艂 II, dla którego sanktuarium sta艂o si臋 jednym z ulubionych miejsc modlitwy.  W okresie Wielkanocnym Kalwaria s艂ynie z odbywanych w Wielkim Tygodniu misteriów M臋ki Pa艅skiej, jednych z najstarszych i najwi臋kszych w Europie. Obecnie w Wielki Pi膮tek na misteriach gromadzi si臋 oko艂o 100 000 ludzi.

Ko艣cio艂y Pokoju w 艢widnicy i Jaworze, 2001

Powsta艂e w województwie dolno艣l膮skim 艣wi膮tynie s膮 najwi臋kszymi drewnianymi budowlami o funkcjach religijnych w Europie. Ich nazwa pochodzi od pokoju westfalskiego ko艅cz膮cego wojn臋 trzydziestoletni膮 (1618-1648), na mocy którego cesarz Ferdynand III Habsburg przyzna艂 艣l膮skim luteranom prawo do wybudowania trzech ko艣cio艂ów. Budow臋 艣wi膮ty艅 obwarowano wieloma zastrze偶eniami, m.in. mia艂y powsta膰 w ci膮gu jednego roku, do ich budowy mo偶na by艂o u偶y膰 jedynie materia艂ów nietrwa艂ych, nie mog艂y mie膰 wie偶 ani dzwonów. Z trzech wybudowanych przez luteran ko艣cio艂ów, do naszych czasów dotrwa艂y dwa, trzeci zbudowany w G艂ogowie sp艂on膮艂 w XVIII wieku.

Protestanci postarali si臋 wybrn膮膰 z trudnej sytuacji w najlepszy mo偶liwy sposób. Wroc艂awski architekt Albrecht von Saebisch stworzy艂 dla luteran jedne z najwi臋kszych ko艣cio艂ów drewnianych na 艣wiecie. Zbudowane w technologii muru pruskiego w latach 1654 do 1655 (Jawor) i 1656 do 1658 (艢widnica) budynki maj膮 powierzchni臋 odpowiednio 1180 m² i 1.090 m², mog膮 pomie艣ci膰 odpowiednio 5.500 i 7.500 osób. Miejsce do modlitwy zorganizowano na kilku poziomach. Wn臋trza 艣wi膮ty艅 ozdobiono malowid艂ami. Autorami barokowych ornamentów, 艣l膮skich herbów oraz obrazów z 偶ycia szlachty i sceny biblijnych s膮 Christoph Kalicki i Christian Süßenbach (艢widnica) oraz Georg Flegel (Jawor). Przetrwa艂e do dzi艣 ko艣cio艂y w Jaworze i 艢widnicy wci膮偶 s膮 w艂asno艣ci膮 gmin protestanckich. Szczególnie warto odwiedzi膰 te wn臋trza, gdy rozbrzmiewaj膮  organy. Ceniony jest zw艂aszcza d藕wi臋k instrumentu 艣widnickiego. Od roku 2000 organizowany jest tam corocznie „Mi臋dzynarodowy Festiwal Bachowski“.

Drewniane ko艣cio艂y Ma艂opolski i Podkarpacia, 2003

Szlak Architektury Drewnianej w Ma艂opolsce ma a偶 1500 km d艂ugo艣ci, w艣ród wszystkich znajduj膮cych si臋 na nim zabytkowych obiektów na szczególn膮 uwag臋 zas艂uguje grupa drewnianych 艣wi膮ty艅. Po norweskich ko艣cio艂ach klepkowych zwanych Stavkirke jest to najstarsze skupisko drewnianych 艣wi膮ty艅 w Europie (cz臋艣膰 pochodzi z XIV wieku). Charakterystyczn膮 cech膮 ma艂opolskiej grupy jest budowanie ich przy u偶yciu konstrukcji zr臋bowej. W sk艂ad wyró偶nionych przez UNESCO 艣wi膮ty艅 wchodz膮: ko艣cio艂y 艣w. Micha艂a Archanio艂a w Binarowej i Wszystkich 艢wi臋tych w Bliznem, których szczególn膮 warto艣ci膮 s膮 wewn臋trzne polichromie i cenne wyposa偶enie. Kolejna 艣wi膮tynia, tak偶e o wezwaniu 艣w. Micha艂a Archanio艂a, znajduje si臋 w D臋bnie Podhala艅skim. Jej wyró偶nikiem jest zachowany przez stulecia gotycki wygl膮d. Pozosta艂ymi 艣wi膮tyniami wpisanymi na List臋 UNESCO s膮: ko艣ció艂 Wniebowzi臋cia NMP w Haczowie (najwi臋ksza gotycka, drewniana 艣wi膮tynia w Europie), ko艣ció艂 艣w. Leonarda w Lipnicy Murowanej oraz ko艣ció艂 艢艢. Filipa i Jakuba w S臋kowej (nazywany Per艂膮 Beskidu Niskiego, w opinii wielu jest to najpi臋kniejszy ko艣ció艂 drewniany w Ma艂opolsce). 

Park Mu偶akowski, 2004

Le偶膮cy na terenie Polski i Niemiec park jest najwi臋kszym i najs艂ynniejszym parkiem w stylu angielskim w obu krajach, uwa偶anym za jedno z najwybitniejszych osi膮gni臋膰 architektury ogrodowej w XIX-wiecznej Europie. Park zajmuje ok. 5,45 km² powierzchni po obu stronach rzeki Nysy 艁u偶yckiej.  Po stronie niemieckiej pozostaje 200 ha parku (艂膮cznie z centrum parku w niemieckim Bad Muskau), polska cz臋艣膰 liczy 800 ha i mie艣ci si臋 w okolicy miasta 艁臋knica. Obie cz臋艣ci spina przej艣cie graniczne i drewniany mostek na Nysie 艁u偶yckiej. Bezkresne 艂膮ki, malownicze jeziora i rzeki, kr臋te 艣cie偶ki – cho膰 wydaje si臋, 偶e ten krajobraz ukszta艂towa艂a jedynie natura, jest to ogrodowe dzie艂o sztuki stworzone przez niemieckiego ksi臋cia Hermanna von Pückler-Muskau. W zamy艣le twórcy mia艂o to by膰 miejsce, w którym harmonijnie po艂膮czy艂a si臋 natura, kultura i technika. Ksi膮偶臋 posadzi艂 m.in. 800 000 drzew i 42 000 krzewów. Aby zdoby膰 na nie fundusze, o偶eni艂 si臋 ze starsz膮 od siebie, bogat膮 kobiet膮, z któr膮 rozwiód艂 si臋 nied艂ugo pó藕niej.  Po latach, stoj膮c na skraju bankructwa, zmuszony by艂 sprzeda膰 park. Nowy w艂a艣ciciel poszerzy艂 tereny, a kolejni doprowadzili do uznania centralnej cz臋艣ci parku rezerwatem przyrody.


Hala Stulecia we Wroc艂awiu, 2006

Wroc艂awska budowla, przyk艂ad pionierskich osi膮gni臋膰 in偶ynierii i architektury XX stulecia, jest jak dot膮d najm艂odszym polskim zabytkiem w艂膮czonym do Listy 艢wiatowego Dziedzictwa  UNESCO.  Hala ma niespe艂na 100 lat, a mimo to znalaz艂a si臋 w tak doborowym towarzystwie, jak egipskie piramidy, czy 艣redniowieczne monumentalne warownie. Uwa偶ana jest za sztandarowy przyk艂ad modernizmu w architekturze. Ju偶 od pocz膮tku swojego istnienia  sta艂a si臋 s艂awna, dzi臋ki u偶yciu  przy jej budowie konstrukcji z 偶elbetonu, bardzo nowatorskiej jak na pocz膮tek XX wieku. Sta艂a si臋 jednym z punktów zwrotnych w historii wykorzystania stali dla wzmacniania struktur budowli.  

Historia jej powstania zwi膮zana jest z setn膮 rocznic膮 wydania we Wroc艂awiu przez Fryderyka Wilhelma III odezwy „Do mojego ludu”, wzywaj膮cej do powszechnego oporu przeciwko Napoleonowi. Rocznic臋 postanowiono uczci膰 wielk膮 Wystaw膮 Stulecia, prezentuj膮c膮 histori臋 i gospodarczy dorobek 艢l膮ska. Mia艂a si臋 ona odby膰 w 艣wietnym punkcie miasta na skraju Parku Szczytnickiego, niedaleko Ogrodu Zoologicznego. Chc膮c zapewni膰 miejsce do cz臋stszego organizowania wielkich wystaw i imprez przemys艂owych, kulturalnych czy sportowych, miasto rozpisa艂o konkurs na zagospodarowanie tego terenu, w którym spo艣ród 43 zg艂oszonych projektów, zaakceptowany zosta艂 projekt miejskiego architekta Wroc艂awia, Maxa Berga. Oryginalny i kontrowersyjny projekt, o wysokich kosztach budowy okaza艂 si臋 najlepszy, mimo oprotestowania go ju偶 w czasie pierwszych prezentacji, przy niema艂ym udziale konkurencyjnych wykonawców. Mimo tych przeciwno艣ci, w czerwcu 1911 roku wydano oficjalne pozwolenie na budow臋. Prace budowlane trwa艂y ca艂y 1912 rok, uroczyste otwarcie Wystawy Stulecia nast膮pi艂o w maju 1913 roku.  Zak艂adano, 偶e z centrum wystawienniczego b臋dzie mog艂o korzysta膰 nawet 10 000 osób jednocze艣nie, poniewa偶 dooko艂a centralnej hali zaplanowano jeszcze 56 innych pomieszcze艅 wystawienniczych i obszerne kuluary. W chwili otwarcia hala posiada艂a 偶elbetowy dach o najwi臋kszej rozpi臋to艣ci na 艣wiecie. Do dzi艣 przykrywa go kopu艂a centralna  o 艣rednicy 67 metrów.  Hala przetrwa艂a II wojn臋 艣wiatow膮 bez powa偶niejszych uszkodze艅. Dzi艣 odbywaj膮 si臋 w niej imprezy targowe, monumentalne przedstawienia operowe, koncerty, imprezy sportowe.

 

Drewniane cerkwie w polskim i ukrai艅skim regionie Karpat, 2013


Drewniane cerkwie w polskim i ukrai艅skim regionie Karpat to 艣wi膮tynie b臋d膮ce 艣wiadectwem odr臋bnych tradycji budowlanych, zakorzenionych w tradycji Ko艣cio艂a Wschodniego.

Wpis na List臋 艢wiatowego Dziedzictwa UNESCO obejmuje 16 wybranych cerkwi, z których osiem znajduje si臋 na terytorium Polski (województwo ma艂opolskie i podkarpackie) i osiem na terenie Ukrainy (w obwodzie lwowskim, iwanofrankowskim i zakarpackim). W Polsce s膮 to: cerkiew 艣w. Paraskiewy w Radru偶u, cerkiew Narodzenia Przenaj艣wi臋tszej Bogurodzicy w Choty艅cu, cerkiew 艣w. Micha艂a Archanio艂a w Smolniku, cerkiew 艣w. Micha艂a Archanio艂a w Turza艅sku (Podkarpacie) i cerkiew 艣w. Jakuba M艂odszego Aposto艂a w Powro藕niku, cerkiew Opieki Bogurodzicy w Owczarach, cerkiew 艣w. Paraskiewy w Kwiatoniu, cerkiew 艣w. Micha艂a Archanio艂a w Brunarach Wy偶nych (Ma艂opolska). Osiem cerkwi na Ukrainie to: cerkiew Zes艂ania Ducha 艢wi臋tego w Potyliczu, cerkiew 艣w. Dymitra w Matkowie, cerkiew 艢wi臋tej Trójcy w 呕ó艂kwi, cerkiew 艣w. Jerzego w Drohobyczu (obwód lwowski), cerkiew 艢w. Ducha w Rohatyniu i cerkiew Narodzenia Theotokos w Werbi膮偶u Ni偶nym (obwód iwanofrankowski), cerkiew Wniebowst膮pienia Pa艅skiego w Jasinie i cerkiew 艣w. Micha艂a w U偶oku (obwód zakarpacki). Wpisane cerkwie zlokalizowane s膮 w pó艂nocnej strefie Karpat Zachodnich.

Zosta艂y one wzniesione w okresie od XVI do XIX w. jako 艣wi膮tynie spo艂eczno艣ci wyznania prawos艂awnego i grecko-katolickiego. Stanowi膮 one najdoskonalsze osi膮gni臋cia drewnianej architektury cerkiewnej swych czasów i do dzi艣 zadziwiaj膮 skomplikowanymi rozwi膮zaniami konstrukcyjnymi i ró偶norodno艣ci膮 stylistyczn膮. W艣ród nich wyró偶nia si臋 cerkwie typu halickiego, huculskiego, 艂emkowskiego i bojkowskiego. Trójdzielne 艣wi膮tynie wie艅cz膮 namiotowe lub cebulaste he艂my. W obr臋bie obszarów wpisanych, poza cerkwiami znajduj膮 si臋 drewniane dzwonnice, cmentarze i bramy, a wewn膮trz cerkwi – ikonostasy i polichromie.


Share

asics womens running shoes cheap asics asics onitsuka tiger asics kayano 20 asics onitsuka tiger asics gel kinsei 5 cheap asics mens asics asics kayano 19 cheap asics asics kayano 20 asics gt 2170 asics kayano 19 asics kinsei 4 asics noosa tri 9 asics onitsuka tiger asics gel nimbus 14 asics womens running shoes asics kayano 20 asics onitsuka tiger asics gel nimbus 14 asics tennis shoes women asics womens running shoes asics kayano 19 asics gel kinsei 5 asics tennis shoes women asics gel nimbus 14 mens asics asics noosa tri 9 asics kinsei 4 asics gt 2170 asics gel kinsei 5 mens asics asics kayano 19
asics womens running shoes cheap asics asics onitsuka tiger asics kayano 20 asics onitsuka tiger asics gel kinsei 5 cheap asics mens asics asics kayano 19 cheap asics asics kayano 20 asics gt 2170 asics kayano 19 asics kinsei 4 asics noosa tri 9 asics onitsuka tiger asics gel nimbus 14 asics womens running shoes asics kayano 20 asics onitsuka tiger asics gel nimbus 14 asics tennis shoes women asics womens running shoes asics kayano 19 asics gel kinsei 5 asics tennis shoes women asics gel nimbus 14 mens asics asics noosa tri 9 asics kinsei 4 asics gt 2170 asics gel kinsei 5 mens asics asics kayano 19
全讯网|全讯网新2|0008全讯网|全讯网五湖四海|五湖四海全讯网|新全讯网