Wystawa znanego włocławskiego rzeźbiarza jest zorganizowana w roku jego 70. urodzin. Ukazuje różnorodność jego dorobku zarówno pod względem tematycznym, jak i technik wykonania. Prezentowane są na niej rzeźby ceramiczne wykonane w latach 1967–2010. Gros z nich pochodzi z pracowni rzeźbiarza mieszczącej się w Józefowie pod Włocławkiem, nieliczne zostały wybrane z kolekcji włocławskiego muzeum. Na wystawie dominują prace wykonane po 2000 r., a zwłaszcza te powstałe w ostatnich latach, dotąd nigdzie niewystawiane. Liczba realizacji w ostatnich latach i ich różnorodność dowodzi, jaka jest nadal wielka aktywność twórcza rzeźbiarza.
   Antoni Bisaga tworzy rzeźby przyścienne i wolno stojące. Jest autorem portretów, rzeźb o tematyce religijnej, historycznej i prac o szczególnej wymowie symbolicznej. W jego twórczości zaznacza się zarówno przywiązanie do zasad rzeźby klasycznej, jak również czerpanie z doświadczeń sztuki ludowej. W pracach Antoniego Bisagi odnajdujemy przede wszystkim niezwykłe umiłowanie natury, efekty podpatrywania własnego i dalszego otoczenia. Rzeźbiarz potrafi umiejętnie połączyć ikonografię epok minionych z niezwykłą wyobraźnią, co pozwala mu tworzyć rzeźby wyjątkowe i rozbudowane w warstwie treści. Doświadczenie w formowaniu tworzywa ceramicznego, wyczucie koloru patyn i szkliw nadaje każdej z rzeźb szczególnego uroku i piętna własnego stylu.
    Na szczególną uwagę zasługują prace z ostatniego czasu — poświęcona 600-leciu konsekracji katedry plakieta wykonana w technice łączonej Miasto wpisane w ołów i niezwykle ciekawe, humorystyczne zestawienie postaci w rzeźbiarskiej, rodzajowej scenie wielofiguralnej Zielony Rynek we Włocławku
    Retrospektywny charakter wystawy zostanie podkreślony przez fotografie prac projektowych A. Bisagi z zakresu ceramiki użytkowej, wystrojów wnętrz, zdjęcia pomników i tablic jego autorstwa, a także niektórych rzeźb religijnych w kościołach we Włocławku i w całej Polsce.


    Antoni Bisaga urodził się w 1940 r. w Makowie Podhalańskim. Absolwent Państwowego Liceum Technik Plastycznych w Wiśniczu Nowym w specjalizacji — ceramika. Studiował w PWSSP we Wrocławiu w Katedrze Rzeźby m.in. pod kierunkiem prof. Xawerego Dunikowskiego i doc. Borysa Michałowskiego oraz w Pracowni Projektowania Przestrzennego i Ceramicznej Rzeźby Architektonicznej u doc. Apolinarego Czaplewskiego. Dyplom uzyskał w 1966 r. Po ukończeniu studiów, w latach 1967–1978 pracował jako projektant w Zakładach Ceramiki Stołowej (w Zakładzie Fajansu, a następnie w Zakładzie Porcelany i Porcelitu). Jego fasony serwisów, talerzy wdrożone do produkcji były przez wiele lat wykonywane w fabryce, aż do jej zamknięcia.
    W latach 1968–1975 należał do Grupy Kujawskiej. Był inicjatorem i współzałożycielem, a w latach 1975–1978 pierwszym prezesem Włocławskiego Oddziału ZPAP. Od 1984 r. należał do Związku Artystów Rzeźbiarzy. Od 1987 r. był rzeczoznawcą Ministerstwa Kultury i Sztuki w zakresie sztuki użytkowej i rzeźby. Dwukrotny stypendysta MKiS, miał 30 wystaw indywidualnych, brał udział w wielu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą.
    Od 1990 r. współpracuje z synem Januszem. W pracowni, w Józefowie pod Włocławkiem, realizują przede wszystkim rzeźby stanowiące wystrój kościołów według własnych projektów, a także ks. Tadeusza Furdyny. We Włocławku A. Bisaga wykonał wystrój wnętrz m.in. w kościele pw. Najświętszego Zbawiciela, w kościele pw. św. Stanisława, tworzył rzeźby dla kościołów pw. św. Maksymiliana i pw. Ducha Świętego.Jest autorem rzeźb patronów dla szkół, tablic i pomników, z których najbardziej znanym jest Pomnik Armii Krajowej. Jego rzeźby znajdują się w licznych kościołach w Polsce, w galeriach, muzeach i w zbiorach prywatnych.
    Antoni Bisaga to twórca bardzo wszechstronny. Najwięcej prac wykonał w ceramice (projekty galanterii użytkowej, formy dużych formatów, przyścienne wolno stojące, rzeźby portretowe), poza tym rzeźbi w drewnie, rysuje, projektuje medale, projektuje pomniki, wykonuje projekty z zakresu architektury wnętrz, zajmuje się wystawiennictwem.

Tekst Krystyna Kotula